De tijd staat even stil vandaag. Ik sta ernaast
en zie Gods handschrift in het water.
Voor even denk ik niet aan later –
volkomen stilte, rustig, ongehaast.
Ik lees en kijk en luister, ben verbaasd
wat deze stille tijd aan mij wil leren.
Ik koester deze dag des Heren
waarop nog steeds de wereld woedend raast
maar macht niet wint van schoonheid
lawaai door schreeuwen nimmer wordt gesust
het rumoer van koningen tot niets leidt –
in stilheid en vertrouwen vindt men rust.
Gods zoon bezit de volken en de tijd
en wie hem eer bewijst is wie hem kust.
Prachtig gezegd! Of gezongen in dit sonnet.