gedicht
Maagdenhuis en Vluchtgarage
De vluchteling staat weer op straat
hem is een bed en bad ontnomen.
Waar zou hij vannacht van dromen
als zijn angst hem rusten laat?
Van de student die naast hem staat,
die de illusie is ontnomen
dat de macht hem toe zou komen
maar straks gewoon naar huis toegaat?
Het is een beeld dat niet snel went:
kansarm en kansenrijke,
de vluchteling en topstudent
in niets elkaars gelijke
hebben elkaar even herkend
als slachtoffers van rendement.
Leiderschapsles voor een Rus
Tien dagen lang was Vladimir verdwenen. Zijn land leek eventjes onthoofd en van haar sterke held beroofd. Maar gelukkig is hij weer verschenen aan zijn …
Gebed voor een pilotenvrouw
Bij de eerste verjaardag van de vermissing van de MH370 Ze noemt hem elke dag in haar gebeden, En kijkt nog dikwijls bij de gate …
#jesuischarlie
Zoveel mensen die beweren Dat zij charlie hebdo zijn, staan in massa’s op het plein met hun pennen als geweren terroristen te trotseren en proberen …
Onbeschrijfelijk
Mijn hand reikt naar de pen om mijn gemoed te stillen Woorden vinden zich niet Is soms alles al gezegd? Lang niet genoeg, maar toch …
Ode aan de mooie vrouw (2)
Speciaal voor Valentijnsdag: het hele gedicht dat ik in december voor mijn lief schreef met wie ik al meer dan de helft van mijn leven mag …
Vreest niet
Daar staat hij weer, mijn oude vriend En grijpt mijn strot Dwingt mij zijn brood te eten Mijn maag draait om die godvergeten paradox van …
Tranen van de wereld
Een schokgolf door de muren rinkelend glas de mensen rennen Een schokgolf door de loop van een pistool rimpelend water de doden vallen Een schokgolf …